In de jaren 1930, een tien jaar lange droogte, harde wind, en het gebrek aan bodembescherming gecombineerd om de bovengrond te ontdoen van honderden miljoenen hectare landbouwgrond Great Plains. De losgemaakte grond blies het oosten in Oklahoma, Kansas en de Texas Panhandle in dikke zwarte wolken die dag veranderd in nacht. Deze ramp ontheemd miljoenen mensen en werd bekend als de Dust Bowl.

De stofstormen bleef tien jaar, de concentratie van het vliegen vuil zo dik op tijden dat de mensen niet konden meer dan een paar meter voor te zien. Vaak wordt de harde wind zorgde ervoor dat het zwarte sneeuwstormen het oosten naar het Chicago, New York, Philadelphia, en andere oostelijke steden in de VS, verduistert de zon en het verhogen van de incidentie van ziekte van de luchtwegen. Uiteindelijk, miljoenen tonnen van het grootste Great Plains bovengrond zonk naar de bodem van de Atlantische Oceaan.

Voorwaarden die familiale landbouw in de Dust Bowl bijna onmogelijk. Tussen 1935 en 1940, 2,5 miljoen mensen gaven hun boerderijen en bedrijven in Oklahoma, Texas, Kansas, Colorado en New Mexico, en gemigreerd westen, velen van hen eindigen als migrerende werknemers in Californië fruitboomgaarden en plantaardige velden.

Nu, 75 jaar later, het zuidwesten van de VS, waaronder enkele van de originele Dust Bowl gebied, bevindt zich in de greep van een andere lange termijn droogte. Texas, Arizona, New Mexico, en delen van Oklahoma hebben weinig of geen regen meer dan een jaar. Weersvoorspellingen geven geen teken van de droogte te laten op elk moment snel.

Op 5 juli 2011, hoogenergetische downdrafts veroorzaakt door onweer ten zuiden van Phoenix, Arizona, opgericht 60 mph (96kph) winden die schepte ton van droogte-droge grond en gevormd tot een gigantische stofstorm 100 mijl (160K) breed en 5.000 ft (1.524 m) hoog. Minuten later, deze dreigende zwarte front brulde via Phoenix, coating alles met fijn vuil, het uitspelen van macht, verstoring van reizen, en het creëren van gezondheidsproblemen.

Volgens onderzoek uitgevoerd door USGS, zoals opwarming van de aarde verhoogt temperaturen, stof stormen in het zuidwesten van Amerika zal steeds vaker voorkomen. De temperatuur in het gebied gestegen 1,5 ° F (ongeveer 1 ° C) sinds 1950 en naar verwachting een 4 ° verhogen tot 10 ° C aan het einde van deze eeuw. Hogere temperaturen zullen niet alleen paaien meer stofstormen, maar zal ook de plantdichtheid, de wortels verzwakken dat de bodem bij elkaar houden. Menselijke activiteiten zoals landbouw op droge of semi-aride land, overbegrazing, en het gebruik van off-road voertuigen breken de grond korst. Dit onthult het land aan erosie en stof storm vorming te winden.

Hoewel langdurige droogte en ongunstige weersomstandigheden kunnen brengen een toename van het aantal stofstormen in het zuidwesten, een Dust Bowl ramp is geen waarschijnlijke uitkomst, vooral door verbeterde landbouw en behoud van de bodem praktijken in gebruik in de VS in de afgelopen 70 jaar. Stofstormen zal gebeuren, maar zal worden gelokaliseerd, en waarschijnlijk niet ontwikkelen op de grote, regio-brede schaal van de jaren 1930. Echter, stofstormen van de Dust Bowl omvang die zich met de verhoging van de frequentie in de Sahara Afrika, het Midden-Oosten, en het noordwesten van China. Hoewel deze stofstormen lijken te worden beperkt tot lokale regio's, wind stromingen dragen hun stof in suspensie tot veel andere delen van de wereld.

West-Afrika. Er is een 10-voudige toename van de stofstormen in de Sahara Afrika sinds 1950. De stijging is nog dramatischer in specifieke gebieden, steeds meer in Mauritanië van 2 stofstormen in 1960, naar 80 vorig jaar. Deze frequente en krachtiger gebeurtenissen hebben geleid tot een groot verlies van de bovengrond in Niger, Mali, Zuid-Algerije, Tsjaad, Burkina Faso, Mauritanië, en het noorden van Nigeria. Belangrijkste oorzaken van de dramatische verandering zijn ontbossing en woestijnvorming door middel van droge landbouw zonder grond instandhoudingsmaatregelen, het losmaken van de uitgedroogde grond, die dan gemakkelijk wordt weggedragen door de harde wind die zich voordoen in de regio.

De Afrikaanse wind blaast stof concentraties in westelijke richting elk jaar deponeren ton stof en sporen in de Zuid-Atlantische Oceaan, en meer dan duizend mijl afstand in Centraal-en Zuid-Amerika. Aangezien deze stof wolken drijven over de Atlantische Oceaan, zij het scherm uit de zon en laat de oceaanwater, het verminderen van de verdamping, wolkenvorming en neerslag. Stof de vestiging in de Atlantische Oceaan bevordert algenbloei, een beruchte vis en zeevruchten moordenaar. Afrikaanse stofstorm gezondheid statistieken zijn niet direct beschikbaar, maar rapporten geven aan veel last van ademhalingsproblemen en er zijn een aantal sterfgevallen door longkanker niet elk jaar.

Noordwesten van China. De enorme oppervlakte van China die grenzen Mongolië en Kazachstan is semi-aride, met een lage jaarlijkse regenval. Droogland landbouw zonder passende instandhoudingsmaatregelen, en overbegrazing van de uitgestrekte hoogvlakten weilanden, zijn blootgesteld losse, droge grond aan de sterke winden die naar beneden komen uit de hoge bergen van Centraal-Azië. Deze wind naar het oosten waaien in de richting van de grote steden van China. Beijing, China's grootste stad, lijdt een reeks van verlammende stof stormen elk voorjaar. Wanneer de stofstormen staking, de lucht wordt oranje, en ademen van de lucht is schadelijk voor de gezondheid. In de afgelopen jaren, de wind neemt ook steenkoolas opgestapeld buiten fabrieken, en mengt het met de bodemstof. Coal as bevat een hoog gehalte aan kwik, zodat de stofstormen uit in het noordwesten van China nu zeer giftige wolken van stof, gruis, en giftige lucht te leveren aan de steden van China.

Chinese stofstormen niet stoppen aan de grenzen van China. Andere Aziatische landen zijn in het pad van de oost-blowing jet stream, net als Hawaii, en de continentale Verenigde Staten. In 2001 is een stofstorm uit in het noordwesten van China duurde twee weken naar de Stille Oceaan over te steken, eindelijk het leveren van een stof pluim 4 mijl (7 km) dik, dat dagenlang in een dichte nevel hing over de Rocky Mountains van Canada naar Colorado.

Midden-Oosten. Stof stormen zijn een ongemakkelijk feit van het leven op het Arabische schiereiland, de grote droge ruimte tussen de Rode Zee en de Perzische Golf, die Irak, Koeweit en Saoedi-Arabië omvat. In het voorjaar en de zomer, de subtropische straalstroom schuift vanuit het zuiden op hetzelfde moment dat de polaire straalstroom stort neer uit Europa, het creëren van wat er lokaal bekend staat als een Shamal, een sterke wind die waait in de hele regio op meer dan 40 mph ( 64kph). De Shamal pikt fijn woestijnzand in Jordanië en Syrië, plus slib uit de Tigris en de Eufraat bekkens, en blaast het zuidoosten tot in India en de Hoorn van Afrika.

Een sterke Shamal kunt een stof-en zandstorm voor honderden mijlen breed en meer dan 10.000 ft (3.000 m) hoog. Het waait meestal gedurende 3 tot 5 dagen, waardoor ademhalen moeilijk, gom een ​​mechanisme, en zandstralen verf van auto's en structuren. In 2005 bracht een Shamal-driven stofstorm Baghad tot stilstand, het ene ziekenhuis de behandeling van meer dan duizend patiënten voor ademnood. Mensen die in het gebied kan verwachten dat 20 tot 50 dagen van Shamal zandstormen per jaar.

Als opwarming van de aarde vordert, zal stofstormen over de hele wereld het meest waarschijnlijk groeien in omvang en frequentie, en gaan langer mee. En stofstormen niet aan landsgrenzen. Afrikaanse stofstormen eindigen in Zuid-Amerika, de Chinese stofstormen in Noord-Amerika en het Midden-Oosten stofstormen in India en Afrika. De stofwolken vaak oppakken andere vervuilende stoffen als ze reizen, het maken van deze stormen een serieus onderdeel van de luchtvervuiling probleem over de hele wereld. We hopen dat een betere bodembescherming praktijken, en milieuvriendelijke productie veiliger praktijken in de ontwikkelingslanden, zal op een dag verminderen de schade van de gezondheid en schat momenteel toegebracht aan de wereldbevolking door stofstormen.